Now Reading
Τι μπορεί να σκαρφιστεί το παιδί μου όταν δεν θέλει να κοιμηθεί. Η πονεμένη ιστορία μιας μάνας

Τι μπορεί να σκαρφιστεί το παιδί μου όταν δεν θέλει να κοιμηθεί. Η πονεμένη ιστορία μιας μάνας

BIKY
Τι μπορεί να σκαρφιστεί το παιδί όταν δεν θέλει να κοιμηθεί

Πρωταγωνιστές :  (Εγώ) Μαμά Βίκυ, (Αθηνά) Τετράχρονη κόρη
Guest star : Μπαμπάς Μάνος

Λίγο μετά το βραδινό μας φαγητό, συνήθως γύρω τις 9 – 9:30, έρχεται η στιγμή να ανακοινώσουμε στην Αθηνά ότι πέρασε η ώρα και σε λίγο θα πάμε για ύπνο.

Αθηνά – Ααααα (αναφωνεί όλο χαρά) Θα δούμε ταινία! Θα δούμε ταινία! , σαν να μην άκουσε τι της είπα.  Και παίρνει το σκαμπό να ψαχουλέψει τις  ταινίες.
Εγώ – Αθηνά, κατέβα κάτω, δεν θα δούμε ταινία τώρα. Είναι πολύ αργά. Θα ετοιμαστούμε να πάμε για ύπνο.
Αθηνά – Μαμά μαμά να παίξουμε κυνηγητό. Πηδάει κάτω απ’ το σκαμπό και αρχίζει να τρέχει γύρω γύρω από το τραπέζι και να τσιρίζει  λες και την τσίμπησε μέλισσα.
Εγώ – Έλα, θα σε κυνηγήσω μέχρι το δωμάτιό σου και αν σε πιάσω θα βάλουμε τις πιτζαμούλες. Μετά θα σε ξανακυνηγήσω και αν σε ξαναπιάσω θα πλύνουμε δοντάκια και αν σε πιάσω και την επόμενη θα κάνουμε τσισάκια και μετά θα ξαπλώσουμε να διαβάσουμε παραμύθι να κοιμηθούμε ( Ναι σίγουρα!!! ).

Στο ενδιάμεσο η Αθηνά έχει αναποδογυρίσει σίγουρα ένα καλάθι με παιχνίδια που τα έχει σκορπίσει παντού.

Αθηνά – Μαμά, συμφωνία εντάξει; Θα παίξουμε λίγο και μετά θα πάμε για δοντάκια. Σε παρακαλώ μαμά λίγο, λίγο μόνο.

Τι να κάνω η δόλια μάνα, συμφωνώ να παίξουμε για 5 λεπτά μόνο.

Μετά τα πέντε λεπτά.

Εγώ – Αθηνά πέρασαν τα πέντε λεπτά. Έλα να μαζέψουμε τα παιχνιδάκια και πάμε να πλύνουμε δοντάκια.

Βάζει τα κλάματα η Αθηνά.

Εγώ – Λοιπόν, έχει περάσει πολύ η ώρα. Όλοι κοιμήθηκαν τώρα. Πρέπει να κάνουμε ησυχία. Αλλά επειδή είσαι πολύ καλό παιδάκι, η μανούλα θα σε αφήσει να παίξεις άλλα 5 λεπτάκια μόνη σου, μέχρι να βάλω και γω τις πιτζάμες μου και έρχομαι να μαζέψουμε τα παιχνίδια. Σύμφωνοι;
Αθηνά – Ευχαριστώ μαμά. Συμφωνία.

Βάζω πιτζάμες, κλείνω λίγο τα παντζούρια γύρω γύρω, περνάν τα 5 λεπτά.

Εγώ – Έλα Αθηνουλάκι, Πέρασαν τα 5 λεπτά. Θα σε βοηθήσω και γω να μαζέψουμε τα παιχνίδια.
Αθηνά –Εσύ μαμά. Εσύ μάζεψέ τα. Με πονάει η μέση μου εμένα. Άνοιξέ μου την τηλεόραση.

Σκέψη σε κλάσματα δευτερολέπτων «Είναι η ώρα τώρα να μάθω στο παιδί μου να μαζεύει τα παιχνίδια του;»

Εγώ – Έλα να βοηθήσεις τη μανούλα να μαζέψει τα παιχνίδια, να πλύνουμε δοντάκια , να ετοιμαστούμε και μετά τηλεόραση. Αν δε ξαπλώσουμε δεν ανοίγει.

Με τα χίλια ζόρια έβαλε κάνα δυο παιχνίδια στο καλάθι.

Ήρθε η ώρα να πλύνουμε δόντια.
Η Αθηνά φεύγει από τον καθρέφτη, πάει στο δωμάτιό της και επιστρέφει με τον Μακουίν. Πιάνει την οδοντόβουρτσα της, βάζει οδοντόκρεμα και αρχίζει να πασαλείβει το αυτοκινητάκι.
Παθαίνω την πρώτη κρίση.

Εγώ – Τι κάνεις εκεί παιδάκι μου;;; (Όχι δεν θα χάσω την ψυχραιμία μου). Την οδοντόβουρτσα γλυκιά μου την χρησιμοποιούμε μόνο για να πλένουμε τα δοντάκια μας και φροντίζουμε να είναι καθαρή γιατί τη βάζουμε στο στοματάκι μας.
Αθηνά – (Βάζει τα κλάματα). Μα μαμά εσύ είπες πως πρέπει όλοι να πλένουμε τα δοντάκια μας. Θέλει και ο Μακουίν να τα πλύνει.
Προσπαθώ εν τω μεταξύ να της πάρω την οδοντόβουρτσα, τραβάω εγώ από δω, τραβάει αυτή από κει. Ουρλιάζει. Το δάκρυ κορόμηλο. Κάτι πρέπει να σκεφτώ.

Εγώ – Αααα έχεις δίκιο κοριτσάκι μου. Συγνώμη. Έπρεπε να μου πεις πως θέλει και ο Μακουίν να πλύνει δοντάκια. Κοίτα! Έχω καινούρια οδοντόβουρτσα για τον Μακουίν. Βγάζω μια παλιά οδοντόβουρτσα που την έχω κρατήσει για να καθαρίζω κάποιες λεπτομέρειες. Θυμάσαι που είπαμε ότι ο καθένας πρέπει να έχει τη δική του οδοντόβουρτσα; Να με αυτή πλύνε τα δοντάκια του Μακουίν.

Και μέσα σε μισό λεπτό το κλάμα έγινε τρελή χαρά! Ενθουσιασμένη η Αθηνά με το νέο της παιχνίδι, και αφού πασάλειψε το Μακουίν με την οδοντόκρεμα και τον ξέπλυνε, φεύγει τρέχοντας στο δωμάτιο της.

Εγώ – Έλα εδώ Αθηνουλάκι, της φωνάζω από το μπάνιο. Δεν τελειώσαμε γλυκιά μου. Σειρά σου τώρα. Τα δικά σου δοντάκια θα τα αφήσεις παραπονεμένα; Είδες ο Μακουίν τι καλά που τα έπλυνε;

Επιστρέφει τραγουδώντας η Αθηνά με μεγαλύτερη παρέα αυτή τη φορά. Βλέπω να κρατά την Πόλι Πόκετ και δυο κουτάβια της Μπάρμπι.

Αθηνά – Μαμά, μαμά! Θέλουν όλοι να πλύνουν δοντάκια.

Έρχεται και η δεύτερη κρίση.

Εγώ – Τι εννοείς όλοι κοριτσάκι μου; Θα φέρεις πολλούς ακόμα;;; Ψυχραιμία Βικούλα, παιδάκι είναι, λέω στον εαυτό μου. Λοιπόν Αθηνουλάκι άκου τι θα κάνουμε. Θα πλύνουν κι αυτοί τα δοντάκια τους και οι άλλοι αύριο. Ναι γλυκιά μου; Μετά είναι η σειρά σου.

Με τα πολλά πολλά, πλένουμε και τα δοντάκια των φίλων μας και ευτυχώς την καταφέρνω και την Αθηνά να τα πλύνει. Μία στις τρεις φορές γίνεται μούσκεμα κατά το πλύσιμο των δοντιών, οπότε αλλάζουμε ρούχα. Και αφού αλλάξουμε και βάλουμε πιτζαμούλες και κάνουμε και τσισάκια, πάμε να διαλέξουμε παραμύθια που θέλει να διαβάσουμε. Παίρνει το καρεκλάκι και έρχεται δίπλα μου γιατί θέλει μόνη της να τα κατεβάζει. Μαντέψτε… Τα κατεβάζει όλα από το ράφι γιατί θέλει να τα δει καλά. Τα απλώνει στο πάτωμα και αρχίζει να τα ξεφυλλίζει ένα-ένα.

Εγώ – Τι λες γι’ αυτό που έχουμε καιρό να διαβάσουμε;
Αθηνά – (Τσιρίδα) Όοοοοοχιιι. Εγώ θα διαλέξω σου είπα.

Μας παίρνει κανένα δεκάλεπτο να αποφασίσουμε και να διαλέξουμε. Πάντα 2 παραμύθια τουλάχιστον.
Αφού διαλέξαμε τελικά, μαζεύω όλα τα παραμύθια, τα τακτοποιώ στα ράφια και ξεκινώ να της διαβάζω.

Διαβάσαμε και τα παραμύθια μας, την σκεπάζω και την φιλάω για καληνύχτα και το παιδί ξαφνικά διψάει πάρα πολύ. Πάω να της φέρω νερό και μπήζει τα κλάματα.

Αθηνά – Όχι αυτό το ποτήρι μαμά, θέλω αυτό με την Κίτι που μου έφερε ο νονός.
Εγώ – Έλα βρε γλυκούλα μου, και είναι λόγος αυτός να κλαις; Τώρα πάει να στο φέρει η μανούλα.

Κοιτώ στο ντουλάπι, πουθενά το ποτήρι με την Κίτι. Συνειδητοποιώ ότι είναι στα άπλυτα. Το πλένω, το σκουπίζω καλά και της πάω νερό στο ποτηράκι που ζήτησε. Ανασηκώνεται η Αθηνά να πιει νερό, χαρούμενη που είχε το αγαπημένο της ποτήρι, μισοχορεύοντας στο κρεβάτι, παρ’ το κάτω το ποτήρι. Γίνεται μούσκεμα και η Αθηνά και η κουβέρτα.
Βάζει τα κλάματα πάλι. Κάθε φορά που κάνει κάποια ‘ζημιά’ βάζει τα κλάματα για να μην τη μαλώσω.
Αλλάζουμε πιτζάμα, κατεβάζουμε άλλη κουβέρτα και προκύπτει άλλο ζήτημα τώρα. Δεν της αρέσει αυτή η κουβέρτα. Ήθελε αυτή που βράχηκε. Τρώμε άλλο ένα δεκάλεπτο να την παρηγορώ και να της εξηγώ ότι δεν έχει σημασία το σχέδιο της κουβέρτας.

Αφού κουβεντιάσαμε λίγο, της ανάβω το πορτατίφ και σβήνω το φως.

See Also


Αθηνά – Μαμά άνοιξέ μου την τηλεόραση. Είπες θα την ανοίξουμε όταν ξαπλώσουμε. Ναι το είπα κι αυτό.

Ανοίγω την τηλεόραση και της λέω «Άντε χάζεψε λίγο τηλεόραση να σε πάρει ο ύπνος» τη φιλάω και πάω να φύγω.

Αθηνά – Μη φύγεις μαμά, μη φύγεις. Εδώ κάτσε. Φοβάμαι μόνη μου.
Εγώ – Θα μείνω αλλά δεν θα μιλάμε εντάξει; Θα χαλαρώσουμε τώρα να κοιμηθούμε.
Αθηνά – Μαμά, μαμά, να παίξουμε με τις σκιές μας; Κοίτα στον τοίχο ένα σκυλάκι. Γαβ, γαβ.
Εγώ – Σσσσσσ. Δε μιλάμε τώρα είπαμε.

Μετά από λίγο.

Αθηνά – Μαμά η Λόλα θέλει και τον Τζόνι Τζόνι για να κοιμηθεί.

Η Λόλα είναι ένα κουνελάκι που κοιμάται μαζί και ο Τζόνι Τζόνι ένας κούνελος που τον είχαμε στη γιαγιά, τον παντρέψαμε με τη Λόλα και τον πήραμε γαμπρό στο σπίτι μας.

Ψάχνω γύρω-γύρω, βρίσκω τον Τζόνι Τζόνι, της τον πάω.

Εγώ – Κοίτα ζουζουνάκι μου. Κοιμήθηκε ο Τζόνι Τζόνι. Πάρ’ τον σιγά σιγά και κοιμηθείτε και σεις τώρα.
Αθηνά – Μαμά να σου πω ένα μυστικό;
Εγώ – Φυσικά γλυκιά μου. Μπορείς να μου πεις ότι θέλεις.
Αθηνά – Η κοιλίτσα μου μου είπε ότι θέλει κάτι να φάει.
Εγώ -Μα δεν μπορεί να πεινάει πάλι. Φάγαμε βραδινό.
Αθηνά – Ναι άλλα δε χόρτασα. Πεινάω πάλι.
Εγώ – Πες στην κοιλίτσα σου ότι δεν έχει άλλο χώρο. Θα κάνει εμετούλι αν φάει κι’ άλλο.
Αθηνά – Μαμά να σου πω ένα μυστικό;
Εγώ – Ναι γλυκιά μου, πες μου το μυστικό και να κοιμηθούμε μετά.
Αθηνά – Ο εγκέφαλός μου μου είπε ότι δεν του αρέσει να κοιμάται.

Ξεκινάμε την κουβέντα για το λόγο που πρέπει να κοιμόμαστε, για την μπαταρία μας που πρέπει να γεμίζουμε για να έχουμε ενέργεια και όλα αυτά που επαναλαμβάνουμε σχεδόν κάθε βράδυ. Μετά την κουβέντα, και αφού η ώρα έχει περάσει από 11 και μισή και έχω αρχίσει να χασμουριέμαι, αποφάσισα να μην το διαπραγματευτώ άλλο.

Εγώ – Πω πω.. Πέρασε πολύ η ώρα Αθηνουλάκι. Η μαμά πάει για ύπνο.

Φιλάκι και καληνύχτα. Βγαίνω από το δωμάτιο.

Αθηνά – Μπααμπαααά, που είσαι; Έλα εδώ. Μπαμπά.

Τρέχει ο μπαμπάς. Τους ακούω από μέσα μπούρου μπούρου κανένα δεκάλεπτο, και μετά ησυχία.
Βγαίνει ο μπαμπάς από το δωμάτιο με χαμόγελο.
Μπαμπάς – Κοιμήθηκε, μου λέει με ύφος νικητή. Έτσι βάζουν το παιδί για ύπνο!

Τα συμπεράσματα δικά σας.

Μήπως είχες  και συ ανάλογη εμπειρία;
Θα χαρώ πολύ να μου στείλεις την ιστορία σου.

Εάν θες να ενημερώνεσαι για τα νέα άρθρα που δημοσιεύω μπορείς να κάνεις εγγραφή στο newsletter ή να με ακολουθήσεις στα social media ( Facebook, Instagram, Pinterest

What's Your Reaction?
Αγαπώ
0
Δεν είμαι σίγουρη
0
Ενθουσιασμένη
0
Μη ξεράσω...
0
Χαρούμενη
0

Simple Happy | Copyright © 2020.

ALL RIGHTS RESERVED.

Scroll To Top